Loading...
poll1p 2017-07-13T00:27:15+00:00

نتایج نظرسنجی ۱۶ اردیبهشت

رای برای انتخاب رئیس جمهور

حدود ۵۷ درصد از مردمی که می‌گویند ۱) قطعاً یا احتمالا، در انتخابات شرکت خواهند کرد و ۲) به یکی از ۶ نامزد موجود رای‌می‌دهند، حسن روحانی را به عنوان فرد منتخب خود در روزهای اخیر برگزیده‌اند. به عبارت دیگر، اگر انتخابات همین روزها برگزار می‌شد، احتمالاً در دور اول سرنوشت آن مشخص می‌شد. (نمودار بالای صفحه)
با این همه، در روزهای آینده و با ادامه نظرسنجی‌ها و نزدیک شدن به روز انتخابات بهتر می‌توان در مورد ثبات یا تحول این نتیجه داوری کرد. به علاوه باید در نظر داشت، که ۴۰ درصد از رای‌دهندگان در مورد این که به چه کسی رای خواهند داد به نتیجه قطعی نرسیده‌اند. سهم این عده در میان کل شرکت‌کنندگان احتمالی در انتخابات، می‌تواند یک دوره‌ای شدن انتخابات و نیز رتبه‌ نامزدها را دگرگون کند.

انتخاب دوم پاسخگویان

از پاسخگویان پرسیده شده است که اگر تا روز تصمیم‌گیری نظرشان عوض شود به چه کسی دیگری رای خواهند داد. در پاسخ، ترتیب متفاوتی با انتخاب اول پاسخگویان مشاهده می‌شود. گرچه روحانی هنوز با ۱۷ درصد بیشتر از دیگر نامزدها به عنوان انتخاب دوم یاد می‌شود، اما رتبه‌ دوم (با ۱۳ درصد) به جهانگیری اختصاص پیدا کرده است. پس از او، قالیباف، رئیسی، هاشمی طبا و میرسلیم قرار می گیرند. با این همه، هنوز یک چهارم از مردم در انتخاب خود مردد هستند و ۱۰ درصد گویی در رای اول خود مصر هستند و انتخاب دومی را اعلام نکرده‌اند.

کاندیدای نامحبوب

بیشتر پاسخگویان از بیان این موضوع که کدامیک از کاندیداهای موجود آن قدر از نظر آنان نامطلوب است که به هیچ وجه حاضر به رای دادن به او نیستند سرباز زده اند. به بیان دیگر، نزدیک به ۶۰ درصد از پاسخگویان می‌گویند هیچ کس از نظر آنان آن‌قدرها نامحبوب نیست یا این که نمی توانند یا نمی‌خواهند بگویند که نامزد نامطلوب آنان کیست. در مقابل بالاترین رتبه عدم محبوبیت با نزدیک به ۷ درصد از آنِ حسن روحانی است و بعد از او به ترتیب، قالیباف، رئیسی، هاشمی طبا، میرسلیم، و جهانگیری قرار دارند و در واقع نفر اول تا سوم رتبه نامحبوب‌ها همان ترتیب نامزدهای مطلوب پاسخگویان را دارد. تفاوت عمده، در کسب پایین‌ترین رتبه عدم محبوبیت برای جهانگیری است.

پیش‌بینی نتیجه انتخابات

برداشت پاسخگویان از پیروز احتمالی انتخابات آینده، تصویری از فضای انتخابات و تفاوت تمایل و پیش‌بینی آنان از به دست می‌دهد. تصویر پاسخگویان از نامزدهای دارای بخت پیروزی در انتخابات پیش‌ رو تفاوت عمده‌ای با تمایل آنان به نامزدها ندارد. در واقع، همان طور که نامزد موردنظرشان برای رای دادن به ترتیب روحانی، قالیباف و رئیسی هستند، پیش‌بینی آنان از نتیجه انتخابات هم از همین ترتیب بهره می‌برد.

تفاوت رای به نامزدها با پیش‌بینی پیروزی آن‌ها در انتخابات

پاسخگویانی که بخت پیروزی روحانی را پیش‌بینی می‌کنند حدود ۴۰ درصد بیشتر از نسبت کسانی هستند که به او رای می‌دهند. در مقابل، نسبت کسانی که پیروزی قالیباف را پیش‌بینی می‌کنند، حدود ۵۰ درصد کمتر از نسبت کسانی است که به او رای می‌دهند. این میزان در مورد رئيسی تفاوت محسوسی نشان نمی‌دهد.
فاصله بین رایی که خود پاسخگویان به نامزد مورد نظر خود می‌دهند و پیش‌بینی آنان از این که چه کسی در انتخابات پیروز می‌شود در این نمودار مشخص است. از نظر پاسخگویان روحانی بسیار بیش از سایر نامزدها احتمال پیروزی دارد.

مشارکت در انتخابات

حدود ۷۲ درصد پاسخگویان می‌گویند به احتمال زیاد یا خیلی زیاد در انتخابات این دوره ریاست جمهوری شرکت خواهند کرد. در مقابل، ۱۶ درصد می‌گویند احتمال کم یا بسیار کمی وجود دارد که در این انتخابات شرکت کنند. گذتشه از ۷ درصد از پاسخگویانی که احتمال شرکت آن‌ها در انتخابات – بیش یا کم – وجود دارد، ۵ درصد نیز در این زمینه به تصمیم مشخصی نرسیده‌اند. باید افزود میزان مشارکت اعلام شده در این نظرسنجی لزوماً معادل همان میزان از نسبت شرکت کنندگان در روز انتخابات نیست. در نظرسنجی‌ها، معمولاً میزان «اعلام مشارکت»، بیش از میزان «مشارکت عملی» در روز انتخابات است. تفاوت «مشارکت اعلامی» و «مشارکت عملی» فقط به ایران اختصاص ندارد

پیگیری مناظره‌‌ها

پیگیری مناظره‌ها موضوعی است که پاسخگویان را به دو گروه نسبتاً هم وزن تقسیم می‌کند. حدود نیمی از پاسخگویان می‌گویند مناظره‌های انتخاباتی را دنبال کرده‌اند و نیمی از آنان می‌گویند این مناظره‌ها را تا به حال دنبال نکرده‌اند. ۴۸ درصد از پاسخگویان مناظره‌ها را تماشا کرده‌اند و ۳ درصد از آنان مناظره‌ها را شنیده‌اند.

مهم‌ترین مشکلات برای حل

برای درکی از اولویت مشکلاتی که یک رئیس جمهور باید به حل آن بپردازد، از پاسخگویان خواسته شده است بگویند اگر خود ایشان رئیس جمهور می‌شدند، اولین مشکلی که به سراغ حلش می‌رفتند چه بود. چنان که انتظار می‌رود، اولین مشکلی که بیش از یک سوم پاسخگویان به آن اشاره کرده‌اند، مشکل بیکاری بوده است و سپس مشکل جوانان. مشکلات اقصادی شامل تورم و گرانی نیز در مرتبه سوم اولویت‌‌هایی قرار داشته است که پاسخگویان به آن اشاره کرده‌اند. فساد اقتصادی و سیاسی با وجود سروصدای فراوان تنها توجه ۲ درصد از مردم را برای حل به خود متوجه کرده است.
روش پیمایش:
  • این پیمایش‌ به شیوه چرخشی چهار روزه در سطح ملی در فاصله روزهای ۱۳ تا ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ انجام شده است.
  • مصاحبه‌ها به صورت تلفنی با ۹۴۷ نفر از ایرانیان  ۱۸ سال و مسن‌ترِ ساکن ایران صورت گرفته است که به صورت تصادفی انتخاب شده‌اند.
  • مصاحبه‌ها توسط پرسشگران فارسی زبان در طول ساعات روز انجام شده است.
  • مصاحبه‌گران به صورت عمومی برای پرسشگری و به صورت اختصاصی برای هر پیمایش آموزش دیده و در صورت موفقیت در آزمون مصاحبه‌گری، برای پرسشگری انتخاب شده‌اند.
  • هر مصاحبه بر حسب میزان اعتماد و صداقت پاسخگویان، توسط پرسشگر و ناظر پرسشگری ارزیابی و نمره داده شده است. پاسخگویانی که نمره اعتماد یا صداقت آن‌ها «خیلی کم» تشخیص داده شده، از نمونه کنار گذاشته شده‌اند.
  • طرح نمونه‌گیری، نمونه‌گیری نسبتی دو مرحله‌ای بر حسب سهم اپراتورهای مختلف در بازار تلفن و سپس به صورت تصادفی ساده بوده است.
  • نمونه‌ با توجه به اطلاعاتِ قابل دسترسیِ آخرین سرشماری ملی (۱۳۹۰) بر حسب جنسیت، گروه سنی و محل اقامت (شهری/روستایی) وزن داده شده است.
  • نتایج به دست آمده از این پیمایش را با فرض بیشترین واریانس، با اطمینان ۹۵٪ و با حاشیه‌ی خطای  ۳/۱۸± تا ۳/۹۰±  (بر حسب تعداد پاسخ‌ها به هر سوال) می‌توان به کل جمعیت تعمیم داد.
  • در این پیمایش، اطلاعات هشت متغیر جمعیتی (شامل جنیست، سن، سطح تحصیلات، استان محل اقامت، شهری یا روستایی بودن محل اقامت، وضعیت اقتصادی پاسخگو، قومیت و مذهب) جمع‌آوری شده است.